Incoterms 

Hoewel de exporteur met de buitenlandse afnemer overeenkomt op een bepaalde datum en op een bepaalde plaats zijn goederen te leveren en de buitenlandse afnemer op zijn beurt belooft op een bepaalde datum te betalen, ligt er tussen levering en betaling nog een groot terrein met risico's.

Een exporttransactie is meer dan de belofte dat de ene partij levert en de andere betaalt. Aan de koopovereenkomst is een aantal belang­rijke wettelijke regels verbonden. Hoofdken­merken van deze regels zijn:

• risico-overgang. De eigendom van verkochte zaken gaat op de koper over bij levering. Toch draagt de koper voor de levering het risico en wel indien de goede­ren teniet gaan door over­macht (brand, transpor­tongelukken). Afhanke­lijk van de overeen­komst kan het zijn dat koper of verkoper de schade aan deze goederen voor zijn rekening neemt;

• eigendomsoverdracht en levering. Naar ons recht vindt eigendomsover­dracht in beginsel plaats door feitelijke inbezitstelling. Deze moeilijke omschrij­ving kan ook eenvoudiger geformu­leerd worden: wanneer de afnemer de documenten overhandigd krijgt en wanneer de goederen op de afgesproken plaats van bestem­ming zijn aangekomen, draagt de afnemer het risico van de goederen.

• plaats en tijd van levering. Deze zullen vrijwel altijd bij overeenkomst zijn bepaald. Moet op een andere plaats geleverd worden dan waar de goederen zich bevinden bij verkoop, dan dient in beginsel de verkoper voor het vervoer te zorgen en moet hij deze kosten voor zijn rekening nemen. Omdat er doorgaans een aanmerkelijk tijdsverschil in orderplaatsing en levering is en, hieruit voortvloeiend, de plaats van levering ook nog niet altijd bekend hoeft te zijn, moeten hierover afspraken gemaakt worden. In deze afspraken moet dan ook vastgelegd worden vanaf en tot welk moment de koper en de verkoper het risico van transport en eigendomsovergang dragen;

Leveringscondities zijn het resultaat van de transactie. Zij omvatten dus meer belangen dan die van de technische afwikkeling van een order alleen en dienen dus door partijen goed bestudeerd te worden.

Niet zelden worden in een transactie de aspecten van transport, betaling van vracht en kosten, verde­ling van risico en verzekering, verpak­king en documen­ten als het stiefkind van het koopcontract beschouwd. Behalve de aard en de prijs van de goederen zijn partijen ook gedwongen zich te concen­treren op de vereiste docu­mentatie, export- en importvergunnin­gen, verpak­kingsei­sen, aflaad­controle's, enz. Aange­zien de leveringscondi­ties nogal kunnen ver­schillen, heeft de Internatio­nale Kamer van Koophandel de leve­ringscondities in bepaalde omschrijvingen vastgelegd. We hebben het dan over de INCO­TERMS (International Rules for the Interpretation of Trade Terms).

Incoterms 2010

De 2000-versie van de Incoterms bestond uit vier groepen, E, F, C en D, en uit dertien Incoterms. De 2010-versie ziet er anders uit. Er zijn nu twee groepen en elf Incoterms met een andere volgorde. Deze zien er als volgt uit:

Groep non-maritiem
Te gebruiken voor wegvervoer, spoorvervoer, luchtvervoer en multimodaal vervoer (containers)

EXW - EX Works
FCA - Free CArrier
CPT - Carriage Paid To
CIP - Carriage & Insurance Paid to
DAT - Delivered At Terminal
DAP - Delivered At Place
DDP - Delivered Duty Paid

Groep maritiem
Te gebruiken voor vervoer over water van haven naar haven en binnenwateren.

FAS - Free Alongside Ship
FOB - Free On Board
CFR - Cost & FReight
CIF - Cost Insurance & Freight

Aanbevolen literatuur

• Incoterms 2010 (ICC)
• Incoterminologie, handboek voor het gebruik van de Incoterms® 2010 (binnenkort verkrijgbaar)
  

Nuttige links

Internationale Kamer van Koophandel (ICC)
Dossier Incoterms

Fenedexpress

Hieronder vindt u het laatste artikel uit Fenedexpress over 'Incoterms'

Incoterms© 2010

Leveren en verzekeren

Incoterms zijn er om misverstanden te voorkomen. Maar dan moet u wel begrijpen wat u daadwerkelijk heeft afgesproken en - net zo belangrijk - wat niet. Bij verzekeringskwesties wil het nog wel eens misgaan.

De offerte vormt de basis van iedere exporttransactie, dus die moet duidelijk en compleet zijn om misverstanden te vermijden. De Incoterms en algemene voorwaarden spelen hierbij een belangrijke rol. Helaas maken verkoper en koper hierbij regelmatig al verkeerde keuzes, zoals bijvoorbeeld het gebruik van oude, niet bestaande of incomplete Incoterms. Soms passen de Incoterms niet bij de transportmodaliteit of zijn de algemene voorwaarden tegenstrijdig.

Het zou verstandig zijn als partijen na het sluiten van de transactie eens nagaan of het duidelijk is welke verplichting de overeengekomen Incoterm met zich meebrengt.

Zo regelen de Incoterms onder andere niet:

- Het eigendomsrecht van de goederen;
- De betalingscondities;
- De garantieverplichtingen;
- De koper te verplichten tot het sluiten van een transportverzekering.

Foutje, bedankt!

Op het gebied van verzekeren van de verkochte of gekochte goederen gaat het tussen verkoper en koper ook niet altijd over rozen.

Zo kan het fout gaan bij het vaststellen van de verzekerde som en vergeet men regelmatig de vracht, bijkomende kosten en imaginaire winst meet te verzekeren. In geval van schade geeft dit voor de schadelijdende partij een lagere uitkering en komt men dus te kort!

Wat eveneens regelmatig over het hoofd wordt gezien bij de Incoterm CIF , waarbij de verkoper van de goederen de verzekeringsplicht heeft, is dat de verzekering tenminste de in de overeenkomst bepaalde prijs plus 10% ( met ander woorden 110%) moeten dekken en gesteld dient te zijn in de munteenheid van de overeenkomst.

Ik heb gevallen gezien, waarbij de verkoper zelfs vergeten is een verzekering af te sluiten en daar achter kwam op het moment, dat er schade aan de goederen was ontstaan.

Gebrek aan kennis kan voor hoge kosten zorgen, zoals uit dit geval blijkt:

Een Nederlands bedrijf verkoopt aan een bedrijf in Israël een waterwerksysteem op basis van een onherroepelijke Letter of Credit. Volgens deze Letter of Credit worden de goederen op basis CIF Incoterms 2010 (Cost Insurance Freight) Ashdod Port geleverd.

De betreffende goederen worden via de expediteur op basis van een zogenaamde losse post (eenmalige vorm van transportverzekering) verzekerd in overeenstemming met de bepalingen van de Letter of Credit.

Tijdens het transport, waar is onbekend, ontstaat er schade aan het waterwerksysteem.

Uit de schadedocumenten en het onderzoek van de ingeschakelde schade-expert blijkt, dat de ontvanger het waterwerksysteem verder landinwaarts heeft getransporteerd naar de feitelijke eindbestemming. De afgesloten transportverzekering gaf slechts dekking tot aankomst in de Israëlische haven.

De handelsfactuur, die het Nederlandse bedrijf aan de koper heeft gezonden vermeld merkwaardig genoeg, dat het waterwerksysteem op basis van de Incoterm FOB (Free on board) wordt verkocht. Dit is in tegenspraak tot wat staat vermeld in de Letter of Credit!

Ondanks deze vergissing maakt het voor de overgang van het risico niet uit. Het risico van schade en verlies gaat in beide gevallen over van verkoper op koper bij het plaatsen/laden van de goederen in het schip in de haven van verscheping.

De koper verzoekt het Nederlands bedrijf de schade te herstellen en twee van haar monteurs reizen met reserveonderdelen af naar Israël.

Nadat de schade is hersteld, dient het verkopende Nederlandse bedrijf een claim in onder de transportverzekering. De betrokken verzekeraars stellen terecht, dat er geen belang onder de transportverzekering is voor het Nederlandse bedrijf, daar volgens de overeengekomen Incoterm CIF de verkoper ten behoeve van de koper een transportverzekering dient af te sluiten. Daarnaast zijn verzekeraars van mening, dat niet is aangetoond, dat de schade is ontstaan tijdens en gedurende het door hen verzekerde transport. Er was nog immers een transport landinwaarts, waar laad en los manipulaties hebben plaatsgevonden. De schade kan eveneens tijdens dit niet verzekerde transport zijn ontstaan.

Het Nederlandse bedrijf kon niet begrijpen, waarom men niet claim gerechtigd was onder de polis, want uiteindelijk was deze verzekering toch door hen afgesloten?

Na veel pijn en moeite werd hen aan het verstand gepeuterd, dat er geen belang bij en onder de afgesloten polis bestond. De nota voor de herstelwerkzaamheden moest uiteindelijk door de Israëlische ontvanger worden voldaan.

De Israëlische ontvanger liet ondanks vele pogingen niet van zich horen en diende geen claim in onder de polis, immers zijn probleem was verholpen.

De nota van het Nederlandse bedrijf bleef echter onbetaald en kreeg daardoor feitelijk gezien de rekening gepresenteerd vanwege het ontberen van de benodigde kennis op dit punt.

Incoterms blijven lastig?!

Artikelenreeks Incoterms® 2010

Augustus 2011
De uitvoerende macht door Piet Roos

September 2011
Incoterms en betalingsvoorwaarden door Leen van Walsum

Oktober 2011
Incoterms en vervoerscontracten door Edwin Wilke

November 2011
Incoterms en logistiek door Ivo Veraart

December 2011
Incoterms en verzekeren door Cor van Maurik