Productaansprakelijkheid

Met "productaansprakelijkheid" wordt bedoeld de aansprakelijkheid voor schade die is ontstaan door een gebrek aan het product. Het gaat daarbij dus niet om zogenaamde transactieschade. Dit laatste is de schade gelegen in de bedrijfssfeer (zoals b.v. stilligschade, de gederfde winst en vervangingskosten) die de koper lijdt doordat hij een slecht product ontvangt. Deze schade valt onder de contractuele gevolgen van het niet of niet zorgvuldig nakomen van de verplichtingen uit een overeenkomst.
Hieronder wordt in hoofdlijnen aangegeven wat de risico's voor productaansprakelijkheid voor een onderneming kunnen zijn. De risico's zijn vooral groot in de Verenigde Staten en in Canada maar ook in Europa speelt productaansprakelijkheid een steeds belangrijkere rol.

Europese richtlijn productaansprakelijkheid
De EG-richtlijn inzake productaansprakelijkheid is in Nederland van kracht (vormgegeven in artikel 185 e.v., boek 6 BW). De wet beoogt onder andere de consument te beschermen. Deze bescherming komt tot uiting in het aansprakelijk stellen van de producent voor de schade die door een gebrek in zijn product is veroorzaakt, ongeacht of dat gebrek door schuld van de producent is ontstaan.

Behalve de fabrikant wordt tevens als producent aangemerkt, de importeur die het product in de EG invoert. Dat geldt ook voor degene die zijn firmanaam en/of merk of ander onderscheidingsteken op het product aanbrengt. Tenslotte wordt als producent aangemerkt iedere leverancier van het product als niet bekend is wie de producent is, tenzij de leverancier binnen redelijke termijn de identiteit van de producent meedeelt.

De aangepaste wet betekent voor de consument een aanmerkelijke bewijslastverlichting in vergelijking met de oude rechtsregels. Hij hoeft slechts de schade, het gebrek en het ontstaan van de schade door het gebrek aan het product te bewijzen, maar niet de schuld van de producent. Deze heeft nu risico-aansprakelijkheid.
Een product is gebrekkig als het niet die veiligheid biedt die men (= het grote publiek) daarvan mag verwachten. Bij de vaststelling van de gebrekkigheid worden alle omstandigheden in aanmerking genomen, in het bijzonder factoren als:

  • de presentatie van het product, bijvoorbeeld de wijze waarop reclame gemaakt wordt en de gebruiksaanwijzing met waarschuwingen; het redelijkerwijs te verwachten gebruik van het product. Het product moet bestand zijn tegen een redelijke mate van verkeerd gebruik, niet tegen onredelijk misbruik. Een producent van magnetron-ovens zal daarom in principe niet aansprakelijk kunnen worden gesteld voor de gevolgen die het laten drogen van een pas gewassen hond in zijn magnetronoven met zich meebrengt;
  • het tijdstip waarop het product in het verkeer is gebracht. Men houdt tevens rekening met de normale slijtage van het product. Bovendien is een product niet gebrekkig uitsluitend omdat nadien een beter product in het verkeer is gebracht; Ingevolge de wet is de producent aansprakelijk voor:
  • letselschade (dood, lichamelijk letsel); De producent is hiervoor te allen tijde aansprakelijk ongeacht of de schade geleden wordt in de bedrijfs- dan wel in de privé-sfeer;
  • zaakschade (d.w.z. beschadiging of verlies van een andere zaak dan het geleverde product). Deze schade komt slechts voor vergoeding in aanmerking voor zover zij in de privésfeer wordt geleden en meer bedraagt dan 500 Euro. De indruk kan ontstaan dat de producent vogelvrij is verklaard. De wet noemt echter een aantal gronden voor uitsluiting van aansprakelijkheid.

 

 

 

Nuttige links

 

Share

Focus

10
MRT

 By Rotterdam School of Management.

Maak gebruik van de gratis SIB-coach!